چهارشنبه سوری ...

 

آتش چرا؟ از روی شعله های آهِ من بپر

کآتش ز سینه، شنبه شنبه ام زبانه می کشد

خاکسترم را دست باد ده شعله هایم را زبان

زردی رود به شعله، سرخی سر به خانه می کشد

 

 

آجنگی حاجی پور اسیوند، کلانتر و نجیب زاده آسمانی شد

 

دشت لاله در ماتم بزرگ مرد تبار بختیاری، آجنگی حاجی پور اسیوند، کلانتر و نجیب زاده سرافراز و یادگار حاج حیدر نامدار، پژمرد! این ضایعه بزرگ و اسفناک را به تبار کهن بختیاری، طایفه جلیل اسیوند و خانواده گرانقدر آن زنده یاد تسلیت عرض می نمایم. نسبت خورزماری و خورزایی این کوچک، افتخاری است بس ارزشمند با آن بزرگ فقید سعید که در نبودش به سوگ نشسته ام.

 روانش شاد و یادش گرامی باد.

 

غم از بختیاری نشاید که خورد

که تا هست نامی ز شیران گّـُرد

همه «جنگی» و نامی و پیلتن  

به هر گفتمان نافذ و خوش سخن

سرایش برازنده و با شکوه

از آن دشت آلاله تا زردکوه

به نام آوری اسوه و نامدار

به هر انجمن، نام او آشکار

خوشا نیک نامان گردن فراز

به میدان غیرت سَر و پیشتاز

نمیرند مردان نام آشنای

ز نیکی بمانند زنده به جای

به داد و دهش بختیاری سر است

زنام و دلیری که او برتر است 

ز شیران این بیشه خالی مباد

روان همه رفتگان باد، شاد

 

 

 

سی خُوتون!...

به دَر آوُرده سَرون، خانی و کیخا سی خُوتـون

سَـــرِ مِیلِس، گُلِ جـــا، پُشتـیِ بالا ســـی خُوتون

مُـــو وُ یارونِ به جـا، ســا سَرِمـــون دارِ بلیط 

تو وُ هـر جِسته زِ جــــا، پَرزینِ بی سا سی خوتون

نُمِ بی پیت و پَتی، بی کِر و بی فِر سی خُومـون

کِی  و کا ، کاید و خان، بازیِ وا «آ» سی خوتون

کُلَهِ بور و کَزی،کُردین و کالَک سی خومون

کُلَه‌ها خُسروی و گیوه وُ چوغا سی خوتون

زِ خُومـــون با، قَلَمـــا تیـز و زِ شانومــه و بیت

حَجـــی و مُبزِر و هم بِرنَــوِ کوتا  سی خـــوتون

یه دَپِن وارگه بِرِنج سوریِ پاگَه ســـی خومـون

دَپِنا پَهر و دُوون باشقه‌ی منجا سی خوتون

یه بغل سیله‌یِ زردُنگِ  بهارون سی خومــون

همه او پُهلَک و پاخــا، مِنِه چیرا سـی خوتون

یه گُلُپ اَو سَرِ چُل وُر مِنِه مَشکا سی خومون

اَوِ رِچنیده به یخچــالِ تُوشیبا ســـی خوتون

زِ خُومون، اسبِ زِ پا وسته‌ی منجــول و سمند

مُــدِلا فـــولِ پِـــرادو وُ هیونــدا  سی خوتون

بَره مِندال و زَوین وا بیگ دانه سـی خومون

پِل و پارینه، گُوَر، شیشَک وُ ورزا  سـی خوتون

 دَمِ چاله کِلِ تَش، گَرمیِ اَزگِل سی خومـون

کِلِ بالِش، سَرِ جا، وا فیس و سَرما  سی خوتون

دو- سه گِنده پَرِ شون وا تَرِ مازه  سـی خومون

چِز و پُف،پِه به جِیَر،دنده کَواوا سی خوتون

یه پیاله پُـــرِ دوو وا تِل و توفا، ســی خومون

کَــره وا توچِـری و دَوْری حلوا سی خوتون

تُمِ چایی دَمِ دی، قــوریِ بَستی سی خومـون                                          

مِـزِه نوشـاوه منه قیطـیِ کوکـا سی خوتون

 خَشِیا ساز و دُهُل وا کِل و گاله سی خومــون  

مُقُما زَفتِ به گوشـیِ زِ کَرنا سـی خوتون

 نُمِ شانومِه سرا، افسر و پژمـان سـی خومون

همه هَف لشکر و ای مَکتَو وُ ملا سی خوتون

دو بِلِست اِز سَرِ کُه- زرده وُ کِینو سی خومون

لَـم و رُه تیر بِگِـروا هینِ «تهنا»سی خوتون

 

​​​​​​​26 بهمن ، زاد روز استاد محمد بهمن بیگی ، پدر و بنیانگذار آموزش عشایر ایران خجسته باد.

26 بهمن ، زاد روز استاد محمد بهمن بیگی ، پدر و بنیانگذار آموزش عشایر ایران خجسته باد.
 

وطن یک بهمنی خواهد دگر بار
چون او روشن کرد راه افکار
برافروز اجاقی تا هر کوی
به اهریمن بتازد چون سپهدار

روز مهندس خجسته باد

تنها سازه با دست مهندس
گل آدم سرشتن از خدا بود
چه نیکو ورز داد آن را جلا داد
کزان تولید ، آدم با حوا بود
کنون مخلوق ایزد این مهندس
سازنده آدم آهنی را
کند هشیار هر بی جان و جرمی
کند بینا به تن پبراهنی را
کند با هوش آهن را به پرواز
فرستادم آدمی را سوی کیهان
نشاند سازه اش بر ماه و بهرام
برد آن که
کشان را تحت فرمان زبانی آورید از یک صفر و از یک
ز مغز آدمی برتر در میدان
بخواند فکر آدم را به موجی
شمارد هر چه در گیتی به یک آن
...
ایا دانشور ای دانا مهندس
رجا! ای ره گشا ، ای راه چاره
همایون باد روز و روزگارت
سپهرت گستران و پر ستاره

 

روز جهانی زبان مادری خجسته باد...روز زون دایی (زبان مادری)

زون دایی (زبان مادری)
تا به یادم دامه، زونم هد به جا
مر دهید ابو زونس که واویرم نیا
هر چه از ظهر بختم مو دارم یا ز یار
منده جا وارگه گپون از ظهر دوش و پار
دنگ و شوخی وا شلیل و دی بلال
گاگرو، برزیری منده به مال
سی مو وا تو هشته ور جا زون دا تغییر در
تا که دا تغییر در ور یادمه، زونم به پا
زون دامه وا به وادارم به گفت
وا تو، وا هو، وا تبارم هم به لفت
هی بگویم از ظهر زون دا تغییر در، وا مِهـــرِ دل
زو فِرِنگـا خــوو و زی اَوهــا و گِل
کــی تَـــرِه داسه زِ ویــــرِ خُوس بَره
اَر کـه «تهنا» بُـرده ، لیش و لیشتره

برگرفته از کتاب "من"
حسین عبدالهی پبدنی

 

​​​​​​​5 اسفند سالگرد درگذشت استاد عبدالعلی خسروی

 

 

5 اسفند سالگرد درگذشت استاد عبدالعلی خسروی ، شاعر و نویسنده ی استاد بختیاری است. این مرد بزرگ کتاب های ارزشمندی در پهنه و زمینه ی فرهنگی و تاریخی نوشته شده و خدمات شایانی به فرهنگ و تاریخ تبار بختیاری ساخته شده است. روانش شاد و یادش هماره گرامی باد.
(درکنار استاد و گروه هموندان انجمن داراب افسر بختیاری)

" />

ماهی هفت سین

ماهی سرخ در این تُنگ بلورین نکنیم

تَنگ در روزِ نو و با شش و یک سین نکنیم

روز نو رمز حیات است نه زندان قزل 

گرد بد‏اختر بدختر بدشب شب، همره آیین نکنیم                                                                                           

در ره سال نو و جشن عمو نوروزی

شادمانی، به قفس‏مانده‏ی غمگین نکنیم

اشرف و برتر مخلوق خداییم اگر

جای حیوان و بشر، کوته و پایین نکنیم

این صُراحی پُرِ اشکی است، نه تُنگی پر آب

خود به یک باده‏‏ی شور رانده و بی‏دین نکنیم

بر دلی گر نخلد درد، ز سنگ است ولی

ما دل خویش در این غمکده آذین نکنیم

   آفتاب پَسِ باران بشویم آب زلال

آسمان دل خود بی مَه و پروین نکنیم

تُنگ ماهی قفسی هست ز بهر مَنِ ذهن

خود در این دام و به اشکنجه شمع‏آجین نکنیم

پند گویا نرسد گر به نیوشا ز هدف

این ز �تنها� به چه کار آن بکنیم این نکنیم!